ஞாயிறு, அக்டோபர் 04, 2015

Make in India - மனித பண்ணை யாகும் இந்தியா !!!

Make in India - இந்தியாவில் உற்பத்தி செய்யுங்கள் !!!
நம் பிரதமர், இந்தியா மேம்படைய கையில் எடுத்திருக்கும் ஆயுதம்.  ஊடகங்கள் வாயிலாக இதற்கு மக்கள் கொண்டிருக்கும் வரவேற்பு  அதிகம். மோடியும் ஊர் ஊராய் சுற்றி திரிந்து எங்க ஊருக்கு வாங்கோ கடைய போடுங்கோ என்று கூவிக் கொண்டிருக்கிறார் . இதனால் வேலை வாய்ப்பு பெருகும் ,  பண புழுக்கம் அதிகரிக்கும் , கட்டு மான தொழில் மற்றும் பிற தொழில்கள் வளரும் என்பதெல்லாம் உண்மை தான்.  ஆனால் இந்தியாவின் அறிவு வளர்ச்சி ?? உலக சந்தையில் அறிவுக்கே  முதலிடம்.  தொழில்நுட்பம் வளர்ந்தால் தான் நாம் உலக சந்தையில் ஆதிக்கம் செலுத்த முடியும்.  இந்தியா தயாரிக்கும் பொருட்களுக்கு உலக சந்தையில் நல்ல தேவை ஏற்பட வேண்டும் . இப்போது இஸ்ரோ பிற நாட்டு செயற்கை கோள்களை  நம்முடைய ராக்கெட் மூலம் விண்ணில் செலுத்துவது போல ... இதற்கு என்ன செய்ய வேண்டும்? முதலில் கல்வி தரத்தை மேம்படுத்த வேண்டும். தொழில் சம்பந்தமான கல்வி சிறு வயதில் இருந்தே  கொடுக்க வேண்டும். ஆராய்ச்சிக்கும் பொருள் தரத்தை உயர்த்துவதற்கும் அதிக பணம் செலவு செய்ய வேண்டும். இதையெல்லாம் இப்போது சீனா செய்துக்கொண்டிருகிறது.  நாம் இன்னும் ஆங்கிலேயர் காலம் தொட்டு அந்நிய நாட்டினரை நம்பிகொண்டிருக்கிறோம் .

நம் மக்களின் நிலைமையும் ரொம்ப மோசம் தான். நல்ல சோறு பார்த்து பல நாளாச்சுன்னு பசியில வாடுறவன் போல மக்கள் ஒரு நல்ல தலைவனை பார்த்து வெகு  நாளாகிவிட்டது.  ஒரு நல்ல அரசாட்சிக்கும் அரசியல் வாதிக்கும் மக்கள் ஏங்கி கிடக்கிறார்கள்.  முன்னர் அரவிந்த் கேஜ்ரவால் அரசியல் பிரவேசம்   செய்த போது அவருக்கு கிடைத்த வரவேற்பு இருக்கிறதே ... தமிழ் நாட்டில் கூட ஒரு கூட்டம் தலையில் குல்லா போட்டு  லஞ்சம் ஊழல் என்று பொங்கி எழுந்தார்கள்.  இப்பொது மோடி .  மனிதர்  கொசு அடிப்பதற்குள் ஒரு பஞ்ச் டயலாக் பேசி விடுகிறார். மிக சிறந்த பேச்சாளர். ஒத்துக்கொள்ள தான் வேண்டும். Make in India - பெரிய பஞ்ச் டயலாக்... அவருக்கே தெரியாமல் கூட துறை சார்ந்தவர்கள் அவரை நம்ப வைத்திருக்கலாம். அரசாங்கம் கொஞ்சம் யோசித்து பார்ப்பது நல்லது.
இந்தியாவில் நிறைய மனிதர்கள் இருக்கிறார்கள்.  Chicken poultry farm போல அந்நிய நாடுகள் இந்திய மக்களை நினைக்கிறார்கள் போலிருக்கிறது. அவர்களுக்கு நாம் கோழிகள் போலாகிவிட்டோம். அப்படியானால் நாம் என்ன செய்ய வேண்டும்?
ஒரு எடுத்துகாட்டு. பெரும்பாலும் Solar panel-கள் 20% வரை மட்டுமே திறன் வாய்ந்தவையாக இருக்கின்றன. இப்போது 44% வரை பிறநாட்டில் திறனை அதிகரித்து காட்டி இருக்கிறார்கள். நம் நாட்டில் உள்ள IIT போன்ற தொழில் கல்லூரிகள்  மூலம் சிறந்த மாணவர்களைக் கொண்டு இதை 50 -60 % கொண்டு செல்லலாம்.  நம் ஊரில் அடிக்கிற வெயிலுக்கு இது மிகவும் உபயோகமாக இருக்கும்.
இது வெறும் ஒரு உதாரணம். இதை போல விவசாயத்திலும் நிறைய முன்னேற்றம் காணலாம்.   உணவு விஷயத்தில் மட்டும் (சாப்பிடறதுல தாங்க!!!) நாம் எங்கோ போய் விட்டோம். சிக்கன் டிக்கா , பிரியாணி, இட்லி, தொசையென்று எத்தனை வகைகள். இதையெல்லாம் எழுதும் போதே பிரியாணி ஞாபகம் வந்து  விட்டது. ஸ்டார் பிரியாணி ஒரு கட்டு கட்ட போகிறேன்.  Bye...

புதன், செப்டம்பர் 16, 2015

கல்லுரி நண்பர்கள்

2009 க்கு பிறகு 2015 இல் இப்போது தான் வலைபதிவதற்கு காரணம் வேலை பளு  என்றெல்லாம் கரடி விட்டால் யாரும் நம்ப  போவதில்லை.  உண்மையான காரணம்  சோம்பேறித்தனம்.  ஆனால் இந்த சோம்பேறித்தனத்தை விரட்டி அடிக்கும் ஒன்று இருந்தால் அது ஊக்கத்தை தவிர வேறு இல்லை. அதுவும் நண்பர்கள்  ஊக்கத்திற்கு ஈடு வேறு கிடையாது.
 
1994 ஆம் ஆண்டில் பிரிந்த நாங்கள் (கல்லூரி நண்பர்கள்) இப்போது 2015இல் whatsapp மூலமாக ஒன்று சேர்ந்துள்ளோம்.  மறுபடியும் கல்லூரியில் சேர்ந்ததை போலிருக்கிறது. யாருக்கும் அன்று நடந்தது எதுவும் மறக்க வில்லை. பழைய கதைகளை தினமும் செல் போனில் அலசி கொண்டிருக்கிறோம். இப்படி தான் நாற்பது வயதை கடந்தவர்கள் செய்து கொண்டிருப்பார்கள் என்று ஊகிக்கிறேன். 
வீட்டில் என் குழந்தை அப்பாவுக்கு ஏதோ ஆகி விட்டது என்கிறாள். பாஷா படம் மாதிரி எனக்கு (எங்களுக்கு ) இன்னொரு கதை இருக்கிறது என்றால் என் மனைவி முதலில் நம்ப வில்லை. என் கல்லூரி கதைகளும் நண்பர்கள் வட்டமும் இப்போது அவர்களை ஓரளவிற்கு நம்ப வைத்திருகிறது.
 
"முக நக நட்பது நட்பன்று நெஞ்சத்து 
அக நக நட்பது நட்பு" 
 
என்னும் குறளுக்கு  ஏற்ற நண்பர்களை  கடந்த 20 வருடங்களளில் பார்க்க  முடியவில்லை. நம் சின்ன வயதில் கொண்ட நட்பு என்றுமே அக நக நட்பு தான்.  இப்போது அலுவலகத்தில்  சக மனிதர்களிடம் நான்  கொண்டுள்ள நட்பு சில பல காரியங்களுக்கான காரிய நட்பாகவே இருக்கிறது.  நேரில் வாங்க போங்க என்பதெல்லாம்  பின்னால்  அவன் இவன்  என்றாகிவிடும். யாரையும் நம்பி எதுவும் சொல்ல  முடியாது. நம் சுய குணம் நமக்கே மறந்து போய் விடும்.  
 
இப்பொது மீண்டும் சேர்ந்துள்ள என் நண்பர்களால் வந்துள்ள உற்சாகம் படு சோம்பேறியான என்னை மீண்டும் எழுத தூண்டி இருக்கிறது. இனி தொடர்ந்து வலை பதிய வேண்டும் என்ற ஆசை வந்து இருக்கிறது. இனி நான் எழுத போகும் பதிவுகளை படித்து யாரவது துன்புற்றால் அதற்கு முழு காரணமும் என் நண்பர்களை தான்  சேரும். நான் பொறுப்பல்ல.
 

 

 

சனி, ஜூன் 13, 2009

உன் பொய்யும் புரட்டும்...........

உன் பொய்யும் புரட்டும்
என்னிடம் எதை எதிர்பார்த்து?
என் உண்மை உன்னை
ஏன் அறைந்து விட்டது?
உன் புலம்பலும், பின் என்னிடமிருந்து
உன் விலகலும் உன்னை யாரோ
ஒரு முகம் தெரியாத அன்னியனாக்கிவிட்டது.
இப்போது உன்னிடம் நான்
வைத்திருக்கும் அன்பு முகம் தெரியாத
மனிதர்களிடம் நான் கொண்டிருக்கும்
அன்பு போன்றதே.

திங்கள், ஜூன் 08, 2009

வகைப்படுத்தாதவை

1. கடந்த வாரம் Guindy ரயில் நிலையத்தில் ஒரு கணவன் மனைவிக்கிடையே
நடந்த உரையாடல். மனைவி தண்டவாளத்தை கடந்து சாலையை அடைய நடக்க ஆரம்பிக்கிறார்.
கணவன்: ஏ.. அந்த பக்கம் போகாதே. தண்டவாளத்தை தாண்டும்போது கீழே விழுந்தா என்னாவது. அங்க வெளிச்சம் வேறு இல்ல!!!
மனைவி: ஏங்க! உங்களுக்கு வாயில நல்ல வார்த்தையே வராதா? படிக்கட்டு ஏறி போனா எப்ப போய் சேர்வது? அதெல்லாம் ஒண்ணும் ஆகாது. வாங்க இப்படியே போகலாம்.
சொல்லிவிட்டு, கணவனையும் இழுத்துக்கொண்டு கடைசியில் தண்டவாளத்தின் மேல் நடந்து தான் கடந்தார்கள் - சண்டை போட்டுக்கொண்டு...சில சமயம் பெண்கள் உணர்ச்சி வசப்படாமல், நல்லது கெட்டது எது என்று யோசித்தும் பார்க்கவேண்டும் என்று தோன்றுகிறது.
2. கடந்த வாரம் நிறைய தமிழ் படங்கள் பார்க்க நேர்ந்தது. யாவரும் நலம், அருந்ததி, பசங்க ஆகியவை தான் அவை. இதில் யாவரும் நலம் மற்றும் அருந்ததி இரண்டும் திகில் படங்கள். நன்றாகவே இருந்தன. யாவரும் நலத்தில் டைரக்டரையும், மாதவனையும், அருந்ததியில் டைரக்டரையும் பாரட்டியாக வேண்டும். ஆனாலும் பசங்க தான் என்னை மிகவும் கவர்ந்தது. அதில் நடித்தவர்கள் எல்லோருடைய நடிப்பும் யதார்தமோ யதார்தம். நீண்ட நாட்களுக்கு பிறகு மனதை தொட்ட கதை. டைரக்டர் பாண்டி ராஜ்க்கும், இசையமைத்த ஜேம்ஸ் வசந்தனுக்கும், அனைத்து நடிகர்களுக்கும் என் பாராட்டுக்கள். இத்தணை படங்களை பார்த்ததும் ஒரே ஒரு உறுத்தல் மட்டும்
நெஞ்சில். இனிமேல் நல்ல படங்களை தியேட்டரில் தான் போய் பார்க்க வேண்டும்.

செவ்வாய், ஜூன் 02, 2009

என்னைக் கவர்ந்த பாடல்கள்- கடந்த இரண்டு வருடங்களில்

தமிழ் சினிமா பாடல்கள் இப்போதெல்லாம் வித்தியாசமாக, வேகமான Beat-டோடு கேட்டவுடன் பிடித்துப்போகும் வகையில் இருக்கின்றன. யுவன் சங்கர் ராஜா, ஹாரிஸ் ஜெயராஜ், தேவி ஸ்ரீபிராசாத், ஏ.ஆர். ரஹ்மான் - இவர்கள் இசையில் படத்திற்கு ஒரு பாட்டாவது மனதைக் கவரும் வகையில் இருக்கும். கே.வி.மகாதேவன், எம்.ஸ். விஸ்வநாதன், இளையராஜா போன்ற இசை மாமேதைகளுக்கு பிறகு, இப்போதைய தலைமுறை இசையமைப்பாளர்களும் சிறப்பாக இசையமைப்பதை ஒத்துக்கொள்ள வேண்டும். சில ட்யூன்கள் மேற்கத்திய இசையிலிருந்து எடுக்கப்பட்டதாக இருந்தாலும் அதை தமிழ் படுத்தும் திறமையும் பாரட்டத்தக்கதே. இனி பாடல்களின் பட்டியல்.

1. ஏகன் - ஹே பேபி பேபி...
2. ஏகன் - கிச்சு கிச்சு....
3. ஐயன் - ஹனி.. ஹனி.. ஹனி..
4. ஐயன் - நெஞ்சே..நெஞ்சே..
5. ஐயன் - பளப்பளக்கிற...
6. கந்தசாமி - Excuse me.. Mr. கந்தசாமி..
7. கந்தசாமி - இந்தியா பொன்னு தாங்கோ..
8. குங்கும பூவும் கொஞ்சும்புறாவும் - கடலோரம்...
9. குளிர் 100 டிகிரி - மனசெல்லாம்....
10. நெஞ்சத்தைக் கிள்ளாதே - நெஞ்சத்தைக் கிள்ளாதே...
11. சக்கரக்கட்டி - Taxi.. Taxi....
12. சக்கரக்கட்டி - மருதானி...
13. சக்கரக்கட்டி - சின்னம்மா...
14. சண்ட - அக்டோபர் மாதத்தில்..
15. சந்தோஷ் சுப்பிரமன்யம் - எப்படி இருந்த எம்மனசை...
16. சரோஜா - தோஸ்து படா தோஸ்து....
17. சரோஜா - கோடானுக் கோடி...
18. சர்வம் - நீ தானே...
19. சத்யம் - என் அன்பே....
20. சிவா மனசுல சக்தி - ஒரு கல் ஒரு கண்ணாடி...
21. சிவாஜி - அதிரடிக்காரன்....
22. அழகிய தமிழ் மகன் - நீ மர்லின் மன்ரோ......
23. சிவாஜி - வாஜி வாஜி....
24. திருவிளையாடல் - கண்ணுக்குள் ஏதோ....
25. திருவிளையாடல் - விழிகளில்...
26. வாரணம் ஆயிரம் - அவ என்ன....
27. வில்லு - டாடி மம்மி....
28. வில்லு - தீம்தனக்க தில்லானா...
29. வில்லு - வாடா மாப்பிள்ளை..
30. யாவரும் நலம் - ஒ.. sexy.. mama..

MP3 download செய்துக் கேட்டுக்கொள்ளுங்கள். Very nice songs..and you can suggest
some more to the list.

புதன், மே 27, 2009

பிராபகரன் சுதந்திர போராட்டத் தியாகியா? தீவிரவாதியா?

இந்த தலைப்பு சமீப காலமாக என்னை குழப்பி வருகிறது. நான் பிரபாகரனைப் பற்றி அறிந்தது எல்லாம், தமிழ் பத்திரிக்கைகள் மூலமாகவும், தமிழ்நாட்டு அரசியல் வாதிகளின் மூலமாகவும் தான். அவை எல்லாமே எனக்கு அவர் மேல் ஒரு நல்ல அபிப்பிராயத்தையே உண்டு பண்ணியிருக்கிறது. மனதை தொட்டு சொல்வதென்றால், எனக்கு பிராபகரன் மேல் ஒரு Soft Corner உண்டு. இதற்கு மேலும் வலு சேர்க்கும் வகையில், விடுதலைப்புலிகள் தமிழ்நாட்டு மக்களுக்கு எந்தவொரு இடையூறும் செய்யாமல் இருந்தது, இத்தனை தமிழ் வீரர்களை போராட்த்தில் பங்கேற்க செய்தது, Colombo போன்ற இலங்கை நகரங்களில் நேரடியாக மக்களை தாக்காதது, அவர்களின் தமிழ் மேல் உள்ள ஈடுபாடு, கட்டுப்பாடு போன்றவை.

ஆனால், இங்கு இந்தியாவில், Times now, NDTV போன்ற தொலைக்காட்சி ஊடகங்களில் பிராபகரனை தீவிரவாதியாகவே செய்தியிட்டு வருகிறார்கள்.
அவர் தீவிரவாதி என்று நம்பும் எவராது இருந்தால் தயவு செய்து அதற்கு ஆதாரமாக விளக்கங்கள் (உதாரணத்தோடு) அளிக்குமாறு வேண்டிக்கொள்கிறேன். Let us clarify ourselves with the Data.

திங்கள், மே 25, 2009

சிறந்த குடும்பத் தலைவன்

பீகாரின் முதல்வர் நித்திஷ் குமார் காங்கிரஸ்க்கு பாராளுமன்றத்திற்கு ஆதரவு தர ஒரு நிபந்தனை விதித்தார். அது, பீகாருக்கு முக்கிய அந்தஸ்த்து அளிக்க வேண்டுமென்று!!! அதாவது, பீகாருக்கு பல நல்ல திட்டங்கள் கிடைக்க வேண்டுமென்று.

நம் முதல்வர் கருணாநிதி விதித்த நிபந்தனை - தன் குடும்பத்தார் அனேகருக்கு மந்திரி பதவி வேண்டுமென்பது. தான் சொத்து சேர்த்து, பிறகு தன் சந்ததியே தலைமுறைக்கு சொத்து சேர்த்து, பணக்காரர்களாய் வாழ வேண்டுமென்று நினைக்கும் அவர் சிறந்த குடும்பத்தலைவன் தானே. என்ன நான் சொல்வது? சரியா?

வெள்ளி, ஏப்ரல் 10, 2009

யாருக்கு ஓட்டு போட

இது தேர்தல் நேரம் என்பதால் ஒரு கேள்வி. இதுவரை நாம் தமிழ்நாட்டில்
தி.மு.க மற்றும் அ.தி.மு.க ஆட்சியையும், மத்தியில் காங்கிரஸ் மற்றும் பா.ஜ.க ஆட்சியையும் பார்த்துக்கொண்டு வருகிறோம். இந்த இரண்டு கட்சிகளுக்குள் எது ஆட்சிக்கு வந்தாலும், எந்த எந்த மாற்றங்கள் வருகின்றன என்று யோசித்து பாருங்களேன்.

தமிழ்நாட்டை பொறுத்தவரை அ.தி.மு.க ஜெயித்தாலும், தி.மு.க ஜெயித்தாலும், நாட்டின் நிலமை ஒன்றுதான். சுகாதார தரமோ, அரசாங்க அலுவலகங்களின் செயல்பாடோ, லஞ்சமோ, ஊழலோ, பாதுகாப்போ, வேலைவாய்ப்புகளோ, வாழ்க்கைதரமோ எதிலாவது வேற்றுமை தெரிகிறதா? ஊடகங்களில் தான் தி.மு.கவும் அ.தி.க.வும் எதிரிகள். ஆனால், கொள்கை அளவில், அமைப்புகளில், செயல்பாடுகளில் கருணாநிதியும், ஜெயலலிதாவும் ஒரே மாதிரியானவர்கள். இரண்டு பேருமே தேவைப்பட்டால் ராமதாஸை சேர்த்துக்கொள்வார்கள். தேவைப்பட்டால் L.T.T.E ஐ ஆதரிப்பார்கள். தேவைப்பட்டால் காங்கிரஸுடன் கூட்டு வைத்துக்கொள்வார்கள்.

இப்படி இருக்கையில், நாம் மாற்றி மாற்றி தி.மு.க வுக்கும், அ.தி.மு.க வுக்கும் ஒட்டு போட்டு ஜெயிக்க வைக்கிறோம். இரண்டு கட்சியுமே ஒரே மாதிரி கட்சி தானே.

நம் ஓட்டுக்கு ஒரு அர்த்தம் இல்லாத போது நாம் என்ன செய்ய??

திங்கள், ஆகஸ்ட் 25, 2008

Reel Rajini

நான் ஜூன் 16, 2006 இல் வெளியிட்ட பதிவின் மறுபதிவு - எத்தனை தடவை Clarify பண்ணினாலும், சில பேர் ரஜினியின் அரசியல் சார்ந்த சினிமா வசனங்களை வைத்துக்கொண்டு செய்யும் அறைகுறை விமர்சனங்கள் அவர்களுக்கு இருக்கும் குறைந்த அறிவை காட்டுகின்றது. Rajini Haters- please grow. Still time for you to learn and realize!!!

http://amudhansiva.blogspot.com/2006/06/reel.html

சனி, ஆகஸ்ட் 02, 2008

குசேலன் - விமர்சனம்

P. வாசுவுக்கு நான் கை கொடுக்க வேண்டும். எந்தளவுக்கு, இப்படத்தை கேவலமாக எடுத்திருப்பார் என்று நினைத்திருந்தேனோ, அதைவிட மகாகேவலமாக எடுத்திருக்கிறார். உதாரணத்துக்கு பசுபதியை பற்றி ஒரு பாட்டுங்க! படத்தில் அவர் சூப்பர்ஸ்டார் நண்பர் என்பதற்காக அவரை காக்காய் பிடிப்பதற்காக ஒரு பாட்டு. அதில் கூட இரண்டு அழகிகள் (??) அறைகுறை ஆடையோடு குத்தாட்டம் போடுகிறார்கள். மளையாள படத்தில் இதெல்லாம் இல்லை. அப்புறம் சோனா என்றொரு நடிகையும், வடிவேல் சம்பந்த காட்சிகளும், வடிவேலு நயந்தாராவை ஜொல்லு விடும் காட்சியும் வாசுவின் குணநலனை எடுத்துரைக்கிறது. மட்டமான ரசனை. எப்படி பாலசந்தர் இவருக்கு வாய்ப்பளிக்கிறார் என்று தெரியவில்லை. இப்படி இந்த அசிங்கங்களும், நாலைந்து பாட்டும் படத்தை இரண்டு மணிநேரம் நகர்த்திசெல்கிறது. மீதம் உள்ள சொச்ச நேரத்தில் கொஞ்சம் கதையும், சூப்பர்ஸ்டார் காட்சிகளும்.
இதில் மகா கொடுமை என்னவென்றால், ரஜினிக்கு styla.. ட்ரஸ் போட்டு அந்த படங்களையெல்லாம் வெளியே விட்டு பெரிய எதிர்பார்ப்பை உண்டாக்கிவிட்டார். படத்தில் பார்த்தால், அந்த காட்சிகளெல்லாம் கண் இமைக்கும் நேரத்தில் மறைந்து விடுகின்றன.
இனியும் P.வாசு remake படம் எடுத்தால், யாராவது பொதுஜன வழக்கு தொடர்ந்து அதை நிறுத்த வேண்டி, கடவுளை வேண்டிக்கொள்கிறேன்.
கடைசியாக, ரஜினி பாலச்சந்தருக்கு உதவ போய் இதில் மாட்டிக்கொண்டார். ஆனால், அதில் அவர் தன் பங்கை செய்திருக்கும் அழகு, as usual, excellent.
பின் குறிப்பு: ஜி.வி.பிரகாஷின் இசை - பாட்டுக்கள், B.G.M சுத்தமாய் எடுபட வில்லை. அரவிந்த் கிருஷ்னாவின் ஒளிப்பதிவு அருமை.
பசுபதியை கொஞ்சம் சரளமாக பேசவிட்டிருக்கலாம். Constipation கொண்டவரைப்போல் முகபாவம் படம் முழுதும். இப்பயொரு பசுபதி, சும்மா வந்து போகும் மீனா, ever irritating வையாபுரி, சந்தான பாரதி, வடிவேலு இவர்கள் முகங்களை பார்த்து எரிச்சல் அடையும் போது, திடீரென்று சூப்பர்ஸ்டார் வரும்போது என்ன ஒரு பெரிய வித்தியாசம், ஆறுதல். His great Charm & Personality take you to the edge of the seat. Excellent screen presence.
இப்படிக்கு....
இந்த படம் fail ஆக கடவுளை பிராத்திக்கும் ஒரு ரஜினி ரசிகன்.

வெள்ளி, ஆகஸ்ட் 01, 2008

தசாவதாரம்

கமலுக்கு தான் ஒரு சிறந்த நடிகர் என்று நிருபிக்க பத்து அவதாரம் தேவையில்லை. தன்னை அவர் அதிக அளவில் வெளிப்படுத்திக்க விரும்புவதே என்னை இந்த படத்தை இத்தணை நாளாய் பார்க்காமல் இருக்க செய்தது. சமீபத்தில் அப்படத்தை பார்த்ததில்...
Fletcher, பலராம் நாயுடு பாத்திரங்கள் கமலின் நடிப்பு திறமையை நிருபணம் செய்கிறது. ஜப்பானிய கமலின் make-up வியக்க வைக்கிறது. ராமனுஜ நம்பி கேரக்டரும், பாட்டி கேரக்டரும் பிடிக்கவில்லை.
மொத்ததில், I like Fletcher Character.
கமலிடம் தேவர் மகன் போன்ற படங்களை எதிர்பார்க்கிறேன். Circus படங்களை அல்ல. குட்டையாவது, நெட்டையாவது, பெண்ணாவது, கிழவியாவது, இப்போது foreigner ஆவது எல்லாம் பார்த்தாச்சு. இன்னும் கரடி, புலி, பூனையாக தான் பார்க்கவில்லை.

திங்கள், ஜூலை 07, 2008

காந்தி முதல் அப்துல் கலாம் வரை!!

இதை படிக்கும் உங்களிடம் ஒரு உறுதிமொழியை வேண்டுகிறேன். அது:
1. பொது இடங்களில் குப்பை போடாமல் இருப்பது.
2. பொது இடங்களில் துப்பாமல் இருப்பது.
3. பொது இடங்களில் சிறுநீர் கழிப்பதை தவிர்ப்பது.
4. பொது இடங்களில் புகைப்பிடிப்பதை தவிர்ப்பது.

சமீபத்தில், காந்தியடிகளின் "An Autobiography" படித்தேன். அவர் தென்னாப்பிரிக்க இந்திய மக்களுக்காகவும், பிறகு இந்திய மக்களுக்காகவும் எவ்வளவு உழைத்தார் என்பதை அறிந்துக்கொள்ள முடிந்தது. அடிமைத்தனத்திலிருந்தும், தீண்டாமையிலிருந்தும் சுதந்திரம் வாங்கிக்கொடுத்த அவர் நம் சுற்றுப்புறத்தை தூய்மையாக வைத்துக்கொள்வதை பற்றி பெரிதாக எடுத்துக்கொள்ளவில்லை. சில இடங்களில், மூன்றாம் வகுப்பில் ரயில் பயணம் செய்யும் போது மட்டும் இந்தியர்கள் தூய்மை விஷயத்தில் காட்டும் அசிங்கங்களை எடுத்துரைக்கிறார்.

இன்று, நம் சமகாலத்தில் வாழ்ந்து வரும் அப்துல் கலாம் பெயரை உச்சரிக்காத பட்டிமன்றங்களோ, பேச்சுப்போட்டிகளோ உண்டா? ஆனால் அவரோ விண்வெளியிலும், அறிவியலிலும், இந்தியா வல்லரசு ஆவதிலும் மட்டுமே கவனம் கொண்டவராக இருக்கிறார். சுத்தமின்மை, சுகாதாரமின்மை போன்றவை இந்தியர்களின் அன்றாட வாழ்வில் கவனிக்க கூட முடியாமல் கலந்து போய்விட்டது. அப்துல் கலாம் போன்றவர்கள் மக்களிடமும், மாணவர்களிடமும் இதை கொண்டு போய் சேர்க்க வேண்டும். யோசித்து பார்த்தால் எந்த அரசியல் வாதியும், தலைவரோ, பள்ளியோ, அம்மா, அப்பாக்களோ இதை சொல்லிக்கொடுப்பதில்லை. எனவே, நமக்கு நாமே முதலில் சொன்ன உறுதிமொழிகளை எடுத்துக்கொள்ள வேண்டுகிறேன்.

சுத்தம் முதலில் வரட்டும். வளர்ச்சி தானே வரும்.

ஞாயிறு, ஜூலை 29, 2007

சிவாஜி படம் அவசியமா?

'சிவாஜி' படத்தை புறக்கணியுங்கள், 'சிவாஜி படம் சமுதாயத்திற்கு சீர்கேடு போன்ற பதிவுகளை பார்த்தாகிவிட்டது. நான் கூட சிவாஜி படத்தை இரண்டு நாள் முன்பு வரை பார்க்காமல் இருந்தேன். காரணம் அலுவலக வேலை சம்பந்தமாக கடந்த மூன்று மாதங்களாய் இந்தோனேஷியாவில் இருக்க நேர்ந்தது தான்.

முதலில் சிவாஜி படத்தின் நிறை குறைகள்:

நிறைகள் - சூப்பர் ஸ்டாரின் Style & நடிப்பு, ஸ்ரேயாவின் அழகு,
விவேக்கின் காமெடி, சுமனின் பாத்திரம், சுஜாதாவின்
வசனம், Camera, டீக்கடை சீன், மொட்டை ரஜினி,
அதிரடி Song, 38 நாட்களுக்கு அப்புறமும் தியேட்டர்
நிறைந்தது, ரஜினியின் ராஜதிராஜா படத்தில் வருவது
போல தோற்றம்/ Wig போன்றவை.

குறைகள் - All Fight Scenes (சகிக்கவில்லை), பாடல்கள்
படமாக்கப்பட்ட விதம், Manish Malhotra வின்
ரஜினிக்கான Costumes.

சிவாஜி படம் அவசியமா என்றெல்லாம் பதிவுகளை எழுதுகிறார்கள். ரஜினியை பிடிக்காதவர்கள் தான் இப்படியெல்லாம் எழுதுகிறார்கள் என்பதற்கு Logic தேட வேண்டியதில்லை. ரஜினி படத்தை எதற்காகவோ பார்த்துவிட்டு, ஆத்திரம் அடைந்து, இந்த படம் ஓடுகிறதே என்று வயித்தெரிச்சல் பட்டு இப்படிப்பட்ட பதிவுகளை இடுகிறார்கள். நாட்டில் எத்தனையோ சமூக சீர்கேடுகள் இருக்கின்றன. அதையெல்லாம் பற்றி எழுதாமல் சிவாஜி அவசியமா என்று எழுதுவது இவர்களின் கோழை தனத்தையும், வயித்தெரிச்சலையும், Dr.Ramadoss Mentality- யைத்தான் (எதிர்க்க வேண்டிய அவலங்கள் எவ்வளவோ இருக்கும் போது, ரஜினியை மட்டும் வம்புக்கிழுப்பது) காட்டுகிறது.

பி.கு. - நான் தியேட்டரில் படங்கள் பார்ப்பது மிகவும் குறைவு. இந்த வருடத்தில் பார்த்தது வேட்டையாடு விளையாடு, பருத்திவீரன், மொழி மட்டும் தான். இத்தோடு இப்போது சிவாஜி. இந்த படத்தை பார்த்ததில் என் நிதி நிலைமை ஒன்றும் கெட்டு போய்விடவில்லை. I got fully entertained for my money! சிவாஜி எனக்கு அவசியமே!!

செவ்வாய், பிப்ரவரி 20, 2007

சமீபமாக எனக்கு பிடித்த பாடல்கள்

கீழே கொடுத்துள்ள பாடல்கள் எல்லாம் சமீபமாக (சில பழசும் இதில் அடக்கம்) எனக்கு பிடித்தவை.

அவளுக்கென்ன அய்யரு.................. ஜில்லுனு ஒரு காதல்
காதல் கொஞ்சம்....................................பச்சைக்கிளி முத்துச்சரம்
உனக்குள் நானே...................................பச்சைக்கிளி முத்துச்சரம்
டோலு டோலு தான்............................போக்கிரி
கம்மாக்கரையில.......................................Godfather
கண்ணன் வரும் வேளை....................தீபாவளி
கண்ணுக்குள் ஏதோ...............................திருவிளையாடல் ஆரம்பம்
மானாமதுரை.............................................திமிரு
மச்சக்காரி மச்சக்காரி.............................ஜில்லுனு ஒரு காதல்
மண்ணிலே மண்ணிலே.........................மழை
மயிலிறகே மயிலிறகே............................அன்பே ஆருயிரே
நெருப்பே சிக்கிமுக்கி.............................வேட்டையாடு விளையாடு
தெரியாம பாத்துபுட்டேன்.....................திருவிளையாடல் ஆரம்பம்
உருகுதே மருகுதே..................................வெயில்
வெண்ணிலவே.........................................வேட்டையாடு விளையாடு
விழிகளில் விழிகளில்............................திருவிளையாடல் ஆரம்பம்
ஏதோ நிணைக்கிறேன்...........................தலைநகரம்
சும்மா கிடந்த சிட்டுக்குருவிக்கு.........தம்பி

செவ்வாய், டிசம்பர் 19, 2006

கலக்குங்க தலைவா கலக்குங்க..


சூப்பர் ஸ்டாரின் புது மொட்டை ஸ்டைல். வழக்கம் போல் தலைவர் பட்டையை கிளப்புறார்.

சனி, டிசம்பர் 02, 2006

அடையாளம்

இந்த பதிவு, எல்லோரும் சுதந்திரமாக வாழ வேண்டும் என்பதற்கான வெளிப்பாடு. நாடு சுதந்திரம் அடைந்து விட்டது. ஆனால் நம் வீடும் நாம் சார்ந்திருக்கும் சமுதாயமும், இனமும் நமக்கு சுதந்திரம் அளிக்கவில்லை. ஒவ்வொருவரும் ஒரு அடையாளத்தை சுமந்துக்கொண்டு அதன் மூலம் மற்றவரை நோகடித்துகொண்டு வாழ்கிறோம்.

நாம் பிறக்கும் போது அமையும் அடையாளங்களான உடலின் அமைப்பு, நிறம் தவிர நமக்கு வேறு அடையாளங்கள் இருந்ததில்லை. ஆனால் நாம் வளர, வளர எத்தனையோ அடையாளங்கள் வந்து நம்மீது ஒட்டிக்கொள்கிறது.

ஹிந்துவாய் பிறந்தவன் என்றால் அவனுக்கு நெற்றியில் குங்குமம், விபூதி, சிவப்பு கோடு, பட்டைக்கோடு.
முஸ்லீம் என்றால் தலையில் குல்லா, நீண்ட அங்கி, தாடி........ இப்படி...
இவை மாதிரி christians-க்கு இல்லை என்றாலும் மற்ற அடையாளங்கள் உண்டு.

இந்த அடையாளங்களை பழித்தோ நீக்கசொல்லியோ பாருங்கள். அது பெரிய சமுதாய குற்றமாக ஆகிவிடுகிறது. ஐய்யரை எடுத்தால் அவர் விஞ்ஞானியாக இருந்தாலும், நிறுவனத்தின் General Manager-ஆக இருந்தாலும் பூணூல் போட்டிருக்க வேண்டும். ஐய்யர் உடம்பு பூணூலோடே வாழவேண்டும். அந்த உடம்பின் விதி அப்படி. அறிவியல் படி அந்த நூலால் எதாவது உடலுக்கு நல்லது என்றால் மருத்துவர்கள் சிபாரிசு செய்யலாம்.

முஸ்லீம்கள் தலையில் தாடியும், நீண்ட அங்கி அணிந்துக்கொள்வதும் அவர்களுக்கும், அதை பார்ப்பவர்களுக்கும் ஒரு தண்டனையாகவே தெரிகிறது. சர்தார்கள் தலையில் நிரந்தர குல்லா போட்டுக்கொள்வதும் அப்படியே.

இதை எதற்கு சொல்கிறேன் என்றால், நீண்ட அங்கியும், தாடியும் போட்டிருக்கும் முஸ்லீம்கள், நெற்றியில் கோடு போடும் ஹிந்துக்கள், கறுப்பு பர்தா போட்டு திரியும் உருவங்கள் எல்லாம் சில சமயங்கள்ளிலும், சில இடங்களிலும் மனிதர்களை பயமுறுத்துவதாக உள்ளது.

மனிதன் சுதந்திரமாக வாழவேண்டும். இஷ்டப்பட்டால் தாடி, இல்லை வெறும் மீசை, விரும்பிய சிகை அலங்காரம், விருப்ப உடையணிதல் ஆகியவை வேண்டும். ஒருவனை பார்த்தால் அவன் முஸ்லீமா, ஹிந்துவா, கிறிஸ்டியனா என்று தெரியக்கூடாது. முதலில் நாமெல்லோரும் Phisical அடையாளங்களை விட்டொழிப்போம். பிறகு, நம் பழக்கங்கள், சாதி மற்றும் மத நெறிமுறைகளின் அடையாளங்களை விடுவதைப் பற்றி யோசிக்கலாம்.

வெள்ளி, செப்டம்பர் 22, 2006

சிலர் இப்படித்தான்

நேற்று, பெங்களூரில் இருந்து சென்னை செல்வதற்காக, பெங்களூர் மெயிலில் உட்கார்ந்திருந்தேன். ரயில் புறப்படும் நேரம் இரவு 10.45. தனியாக ஜன்னலோரம் ஒற்றை இருக்கையில் அமர்ந்து இருந்த போது, பக்கத்தில் ஒரு பெரிய மார்வாடி குடும்பம் (பெரிய என்றால் ரொம்ப.. பெரிய லக்கேஜுக்களையும் சேர்த்து) வந்து உட்கார்ந்தது. அவர்களுக்கு மேலே என்னுடையது Upper Berth. கொண்டு வந்த மூட்டை முடிச்சுக்களை என் Berth முழுக்க அடுக்கி விட்டார்கள். நான் படுக்கும் போது சொல்லலாம் என்று இருந்தேன். இரண்டு பெரிய பைகளை வழியில் வைத்துவிட்டார்கள். போவோர் வருவோர் எல்லாம் இடித்துக்கொண்டு போக, அது பக்கத்து அறைக்கு சென்றுவிட்டது.

மூன்று பெண்கள், ஒரு பாட்டி, இரண்டு ஆண்கள், நான்கு குழந்தைகள் எல்லோருக்கும் இடம் எப்படி போதும், என்று நான் யோசித்துக்கொண்டிருந்த போது, அதில் இருந்த ஒர் ஆண் என்னிடம் மெதுவாக ஹிந்தியில் கேட்டார். "மேரா பேட்டிக்கோ ஆப் தேக்கா ஹைக்கியா?" இங்கு அமர்ந்திருந்த என் குழந்தையை பார்த்தீர்களா ? என்று. பக்கென்று இருந்தது எனக்கு. அப்போது தான் கவனித்தேன். அழகான ஒரு குழந்தையை (இரண்டு வயதிருக்கும்) அங்கே காணவில்லை. உடனே, அந்த ஆண்கள், பாட்டி மற்றும் ஒரு பெண் குழந்தையை தேட சென்று விட்டார்கள். நேரம் 10.40 ஆகி விட்டது. ரயில் புறப்பட இன்னும் ஐந்து நிமிடங்களே பாக்கி!

குழந்தை பத்திரமாக கிடைக்க வேண்டுமே என்று நான் கடவுளை வேண்டிக்கொண்டிருக்கும் போது, பக்கத்தில் மீதம் இருந்த மார்வாடி பெண் மிகவும் நிதானமாக பதட்டமே இல்லாமல் அவர் குழந்தைக்கு Chips கொடுத்துக்கொண்டு இருந்தார். காணாமல் போன குழந்தையின் அம்மா, மீண்டும் அந்த இடத்துக்கு வந்த போது, ஏற்கனவே அங்கு இருந்த பெண் கூறியது: "எங்கே போயிருக்கும். வந்துரும். பொறுமையாக இரு" என்று சொல்லிவிட்டு தன் வேலையை செய்துக்கொண்டு (chips கொடுக்கறது தாங்க!) இருந்தார். நேரம் 10.45 தாண்டி ஐந்து நிமிடங்கள் கழித்து குழந்தையை பத்திரமாக கொண்டு வந்தார் ஒருவர். நல்ல வேளை ரயில் கிளம்பவில்லை. எனக்கும் நிம்மதியாக இருந்தது. மற்றவர்களை போல் அவர்கள் யாரும் அழவில்லை. சத்தம் போடவில்லை. கிடைத்த குழந்தையை எங்கே போனாய் என்று அடிக்கவுமில்லை.

ரயில் புறப்பட்டதும், ஒவ்வொரு Berth-லேயும் இரண்டு குழந்தைகளை போட்டார்கள், தூங்க வைப்பதற்கு. அதிலேயே அந்த பெண்களும் படுத்துக்கொண்டனர். பிறகு பேசினார்கள்... பேசினார்கள்.... 12 மணி வரை பேசினார்கள். அந்த நேரத்திலும் mixture, காரம், chips கொறித்துக்கொண்டு....
கொஞ்ச நேரத்தில் நானும் தூங்கிப்போனேன்.
மணி 2.00 இருக்கும். திடீரென்று ஒரே சத்தம். முகத்தில் light flash. என்னடாவென்று எழுந்து பார்த்தால், பெரிதாக ஒன்றுமில்லை. light போட்டுக்கொண்டு அவர்கள் பாஷையில் ஏதோ பேசிக்கொண்டு இருந்தார்கள். அது விவாதமா, வெட்டிப்பேச்சா தெரியவில்லை. அவர்களை சத்தம் போடக்கூட தோணாது, தூக்கக் கலக்கத்தில் நானும் தூங்கிப்போனேன்.

சனி, செப்டம்பர் 09, 2006

வீழ்ந்து எழும் சூரியன்..

வானமும் பூமியும் தொட்டுக்கொள்ளும்
விளிம்பில் ஓர் சிவப்பு வண்ண
சிதறலில் வீழ்ந்து அணையும் சூரியன்.
சில பறவை கூட்டம் அதை கடந்து செல்லும்
நகரும் கறுப்பு புள்ளி போட்ட கோலமாய்...
நிழல் நீளும் அந்த பொழுதில்
நிமிட நேரங்களில் இருள் போர்வை
போர்த்தும் பூமி.
தூரத்தில்.. நீண்டு வளர்ந்த தென்னைமரத்தின்
தலை வந்தமரும் வெண்ணிலவு.
கீற்றினூடே மஞ்சள் ஒளிக்கீற்று வந்து
காற்றுக்கும் உற்சாகம் கிளறி விடும்.
கறுப்பு சுரங்கத்தில் வைரக்குவியலும்
அதன் வழியே ஒரு தங்கநிலவும்
ஓர் இரவு முழு பொழுதில்
களவு போவதின் கதைசொல்லும் ஈரக்காற்று
காலை கண்விழிக்கும் பூமியிடம்.
பசித்த பூமிக்கும் இன்னும் பல உயிருக்கும்
பரிமாற வேண்டி வானத்தில் அடுப்பெரிக்க
இன்னொர் முறை
சிவப்பு வண்ண சிதறலில் எழுந்துக்கொள்ளும்
சூரியன்.


ஞாயிறு, ஆகஸ்ட் 13, 2006

தற்போது பிடித்ததும், பிடிக்காததும்..

தற்போது பிடித்தது

B.S.N.L மற்றும் Indian Railway துறை...

தற்போது பிடிக்காதது

கடந்த இருபது வருடங்களாக நான் பார்த்த, பார்க்கின்ற மாறவே மாறாத வடசென்னை.

செவ்வாய், ஆகஸ்ட் 01, 2006

ராசியில்லாதவர்கள்


நாம் வாழ்க்கையில் ராசியில்லாதவர்கள் என்று சிலரை சொல்லக் கேட்டதுண்டு. ஏன் நம்மில் சிலருக்கே அந்த எண்ணம் இருக்கக்கூடும். அந்த வகையில், நல்ல திறமை இருந்தும் கூட, சிலருக்கு கிடைக்க வேண்டிய பேரும் புகழும் கிடைக்காமல் போனதுண்டு. இது அவர்களில் சிலரை பற்றி......

1. வாணி ஜெயராம்
சில நாட்களுக்கு முன்பு விஜய் டி.வியில், Coffee with Suchi நிகழ்ச்சியில், வாணி ஜெயராமின் பேட்டி ஒளிபரப்பானது. கூடவே அருணா சாய்ராமும். அருணாவை அதிகம் பாட சொல்லி (கர்நாடக சங்கீதம்) கேட்ட Suchi வாணி ஜெயராமை பாடவே சொல்லவில்லை. வாணியின் மேகமே.. மேகமே பாடலை பாட சொல்லி கேட்பார் என்று எதிர்பார்த்து ஏமாந்தேன். நடுவில், கடந்த கால வாழ்க்கையில் எதையாவது மாற்ற நிணைக்கிறீர்களா என்ற கேள்விக்கு வாணி என் ஜாதகத்தை மாற்ற நிணைக்கிறேன் என்றார். "உனக்கு கிடைக்க வேண்டிய அங்கிகாரம் கிடைக்கவில்லை" என்று வாணியின் நண்பர்களும் சொல்லியிருக்கிறார்கள்.

சரி விஷயத்திற்கு வருவோம். புதுசு புதுசாய் யார் யாரோ திரையிசை உலகில் வந்து கலக்கிக்கொண்டு (பந்தா) இருக்கிறார்கள். பழையவர்களூம் (S.P.B, ஜானகி, சித்ரா போன்றோர்) கச்சேரி, நட்சத்திர இரவு என்று செய்திகளில் வந்து போகிறார்கள். வாணி ஜெயராம் ஏன் இவற்றில் கலந்துக்கொள்வதில்லை என்று தெரியவில்லை. அரசும், அவரை கவுரவித்து ஏதேனும் விருது கொடுத்திருக்கிறதா? (பழைய விருதுகள் தவிர்த்து). S.P.B, ஜேசுதாஸ், ஜானகி, சித்ரா வரிசையில் கூட வாணி ஜெயராமுக்கு இடம் கிடையாது!!! "மேகமே மேகமே", "யாரது சொல்லாமல் நெஞ்சள்ளி", "ABC நீ வாசி", "நானே நானா யாரோ", "கவிதை கேளுங்கள்", "ஏழு ஸ்வரங்களுக்குள்", "மல்லிகை என் மன்னன்" போன்ற இனிமையான பாடல்களை பாடியவர்க்கு அதற்கான அங்கிகாரம் கிடைத்திருக்கிறதா??

2. அணில் கும்பிளே
இந்திய Cricket, Bowling துறையில் கும்பிளே அதிக விக்கெட்டுகள் எடுத்து இருக்கிறார் (ஐநூறுக்கும் மேல்). Courtney Walsh-ஐ முந்த இன்னும் சில விக்கெட்டுகளே பாக்கி. ஆனால், Sunil Gavaskar, Kapil Dev, Tendulkar போன்றோர்களுக்கு மக்களிடையேயும், மீடியாவிலும் கிடைத்த/கிடைக்கும் வரவேற்பு கும்பிளேவிற்கு கிடைக்கிறதா என்றால் பதில் இல்லை. Rahul Dravid கூட அந்த வகையை சேர்ந்தவரே.

மற்ற ராசியில்லாதவர்கள் பற்றி பின்னர் தொடர்கிறேன்...

ஒரு திறமையும் இல்லாமல் கொடிகட்டி பறப்பவர்களும் உண்டு. அவர்களை பற்றியும் பின்னர்.....